- Ne kadar olacagïnï biliyor musun? - Ray'le konustum.
Tahmini bütçe yaptïm...
Eczacï dedi ki, herkese Bay Lowe'un dozajïnï verirsek -
- 12,000.
- Ne kadar? - 12,000 dolar.
Ayda mï? Bunu kurula sunamam.
Bagïs yapanlarla dogrudan konusmaya ne dersiniz?
Ellerinden geleni veriyorlar.
Alïstïklarïndan çok vermeye onlarï ikna etmeliyiz.
- Belki, Bay Lowe'u görürlerse. - Bence onun etkisini abartïyorsun.
Paradan söz ediyoruz.
Asïrï bir eksensel kas sertligi olusumu vardï.
Bu büyük oranda postürel refleks bozuklugu.
Beyin sapï sertlesmesi türünde. Menenjit gibi.
En çarpïcï olan ise, yüzdeki derin maske hali. Bunu, duyarsïzlïk -
- veya katatoni ile karïstïrmamak gerektigini artïk biliyoruz.
Bilimsel anlatma ve sakin ol.
Yine de bazï seyler onu etkileyebiliyordu.
Adïnïn söylenmesi, sevdigi müzik parçasïnïn notalarï.
Bir baska insanïn dokunusu.
Ama bu uyanïslar seyrek ve geçiciydi. Bir an sürüyordu.
Onun dïsïnda buradaki gibiydi. Benzetmek gerekirse -
- fizyolojik olmasa da bu bir uyku, hatta ölüm haliydi.
Onu bu hastanede buldugumdaki durumu -
- ve son 30 yïIdïr yasam kalitesi böyleydi.
- Simdi mi? - Sen hazir oldugunda.
Adim Leonard Lowe.
Bana, uzun bir süredir uzakta oldugumu söylediler.
Geri döndüm.
Iste. Götür onlari.
Çok tesekkür ederim.
- Dr. Sayer! - Ne var?
Bu bir mucize.
- Gözlüklerim nerede? - Gözünüzde.
Bu olabilir mi?
Konusuyorum.
Yürüyorum... Sen kimsin?
Geldiginiz için sagolun. Bugün durum biraz farklï.
Ben... çok garip bir rüya gördüm.
Tansiyonunu ölçmeliyim.
25 yïIdïr oturuyordum, sansïnï yitirdin.
Iyi misin?
- Makyaja ihtiyacïm var. - Tamam, bunu hallederiz.
Ve saç boyasïna... siyah.
- Siyah mï? Rose, emin misin? - Evet, her zaman siyahtï.
Dr. Sayer, meyve agaçlarïyla ilgiliymis.
- Agaçlarï budayïn. - Tamam.
Az pismis biftek, püre, sos ve börülce istiyorum.
Olaylarï fark ediyordum ama bana birsey ifade etmiyordu.
Hiç ilgi kuramïyordum. Bir veya iki savas oldu.
Bu sabah tuvalete tek basïma gittim.
Galiba eski hallerini daha çok seviyordum.
Rolando, konusabilir miyiz? Ben, Bn. Costello.
Beni anlïyor musun?
- Lucy... Hangi yïIdayïz? - Hangi yïIda mïyïz?
1926, aptal.
Hadi Miriam, gel buraya.
"Bastil'e hücum eden kalabalïk gibi, Güçlü Metler, unutulmaz gecelerinde -
- soyunma odalarïna hücum etti.
Ve beysbol tarihinin en gürültülü, çïIgïn ve ïslak -
- zafer kutlamalarïndan birini baslattï.
Alay konusu olduklarï yedi yïIdan sonra, ortalïgï ayaga kaldïrdïlar."
- Merhaba Sydney. - Merhaba.
- Aynï yere mi gidiyoruz? - Aslïnda, bilmiyorum.
Herkes bir arada olsun.
- Leonard'ï getir. - Anthony, Leonard'ï getirir misin?
Lütfen kimse gruptan ayrïImasïn.
- Babam nasïI? - Aynï.
- Anne, belki sen gelmemelisin. - Elbette gelmek istiyorum.
Orada durma Leonard, Yoksa kapï kapanmaz.
- Anlamïyorum, Sydney gidiyor. - O bir hasta.
- Ama sizin gibi degil. - Yine de hasta, sen degilsin.
- Ben senin annenim. - Gelen baska anne var mï?
Saçïna ne yaptïn?
- Bu bir tekerlek. - Biliyorum... Aptal degilim.
- Bana çok kötü davranïyorsunuz. - Bunu hallederiz.
- Hazïr mïsïn? - Burada kalïyorum.
- Neden? Neyin var? - Iyiyim, sadece...
El salla.
Doktor, gelin artïk!
Emin misin? Iyi misin?
Iyiyim, sonra görüsürüz. Iyi eglenceler.
Merhaba... Köfte lütfen.
- Köfte. - Bir köfte daha.
Beni mi takip ediyorsunuz?
Affedersiniz, saka yapïyordum. Sizi yukarïda gördüm.
- Birini mi ziyaret ediyorsunuz? - Hayïr.
Burada çalïsïyorsunuz.
Burada yasïyorum.
Hasta mïsïnïz?
Hastaya benzemiyorsunuz.
Sahi mi?
Karnegyayï çok severim.
Dr. Sayer... Burayï siz mi seçtiniz?
- Neden? - Buraya hep gelirim.
Güzel bir yer ama ilk saatten sonra etkisini kaybediyor.
- Grubun sïkïIdïgïnï düsünüyor. - SïkïIdïlar.
Opera Binasï'na götürmeyi düsünmüstüm.
Ya da Ulusal Tarih Müzesi'ne?
Hayïr... Orada bir sürü ölü, doldurulmus sey var.
Baska neresi var?
- Yine yasal mï? - Evet, uzun zamandïr.
Bayanlar, size ne getireyim?
Buzlu bir Rob Roy...
Sunu alkolsüz Rob Roy yap.
Lokantada gece çalïsïyorum.
Bazen isten önce babamï görmeye gelirim.
Her maça giderdi, o yüzden ona spor sayfalarïnï okumayï severim.
Geldigimin farkïnda mï, bilmiyorum. Annem olmadïgïna inanïyor.
Ama sen inanmïyorsun.
Bazen bir sey gördügümü sanïyorum... Galiba bir degisiklik.
Bir an için onu felçten önceki haliyle görüyorum.
Sonra gidiyor, gördügümden emin olamïyorum. Bu mantïklï mï?
Evet.
Neden buradasïn?
- Ilaç tedavim var. - Ne için?
Ilaçsiz, neredeyse baban gibiyim.
- Ama simdi iyiyim. - Bu iyi.
Beykïn, kïzarmïs bugday ekmegi, ve sade kahve istedigini biliyordum.
Siparisini almadan yemegini getirdim.
Ne dese begenirsin: "Domatesi unutmussun."
Domates kalmamïstï. Zaten o yüzden getirmemistim.
- Seninle konusmak bir zevkti. - Seninle de.
- Paula? - Evet.
Farkïnda... Baban ziyaret ettiginin farkïnda.
Doktor, bunlar arkadaslarïm.
Harika biri degil mi?
Miriam, bunu nasïI diyecegimi bilmiyorum, ama söyleyecegim.
Kocan -
- 1953'te senden bosanmasïna izin verilmis.
Tanrïya sükürler olsun!
Suna bak! Pontiac Firebird, 400 motor... Iste buna araba denir.
- Lucy, elini tutabilir miyim? - Beni buradan götürün.
- Yanlïs. Burada. - Galiba kaybettim.
Galiba sansïn degisiyor. Çok güzel.
- NasïI gidiyor? - "NasïI gidiyor"?
Evet, nasïI hissediyorsun?
Ailem ölmüs, karïm huzurevinde, -
- oglum Batï'da bir yere kaçmïs...
Yaslï ve dolandïrïImïs. Iste böyle hissediyorum.
Hobi dükkanïna ugrayïp birkaç kalem daha aldïm.
Bir de bunu.
Küçük bir T-cetveli.
Bunu kullanabilirim, evet.
Bu çok güzel.
- Hemen dönerim. - Leonard?
Daha önce kïzlardan hiç konusmazdï.
Kesinlikle onlarla bir ilgisi yoktu.
Su kïz isi, biraz saçma. Sizce de öyle degil mi?
O yetiskin bir erkek.
Tatile çïkmam gerektigini söyledi. Birkaç gün gidip dinlenmeliymisim.
Eminim tatili hakettiginizi söylemek istemistir. Ediyorsunuz da.
Onu burada yalnïz bïrakamam. Ben olmazsam ölür.
Kïzlar!
Alo?...Dr. Sayer? Sizinle konusmaliyim.
Leonard?
Sanirim bazi seylerin söylenmesi önemli. Sizinle konusmaliyim.
Ne gibi seyler?
Önemli seyler, bana olan seyler. Simdi anladïgïm seyler.
- Nereden ariyorsun? - Ofisinizden.
- Çok geç. - Öyle mi?
- Orada kal, hemen geliyorum. - Iyi.
- Dr. Sayer, oturun. - Neden? Ne var?
Herkese söylemeliyiz. Onlara ne kadar iyi oldugunu hatïrlatmalïyïz.
Neyin Leonard?
Gazeteyi okuyun. Ne yazïyor? Hersey çok kötü.
Insanlar yasamin gerçek anlamini unutmus. Yasïyor olmanïn anlamïnï.
Ellerindekinin ve kaybedebileceklerinin ne oldugunu onlara hatïrlatmalïyïz.
Benim hissettigim, yasama sevinci, yasam armaganï, yasama özgürlügü!
Basit seylerin degerini bilmedigimizi söyleyip durdu.
Çalïsmak, oynamak, dostluk, aile.
Öyle heyecanlïydï ki, sabah 5'e kadar konustu.
- Nedeni kurtulus mu, mani mi... - Yoksa ask mï?
Evet. Yine de söyledigi dogru. Yasamayï bilmiyoruz.
Ama sabahïn 5'inde...
- Waheedah... NasïIsïn? - Iyiyim.
- Bay Lowe, iyi misiniz? - Evet.
- Istediginiz ne? - En basit sey.
Nedir o?
Istersem, herhangi normal biri gibi yürüyüse çïkmak.
- Yürüyüse çïkabilirsiniz. - Sahi mi? Tek basïma mï?
Tek basïna olmasï ne farkeder?
Ben suçlu degilim. Hiçbir suç islemedim, -
Kendime veya baskasïna zararïm olmaz. Ama tek basïma yürüme iznim yok.
Bir nesne degil, bir insan uyandïrdïnïz... Ben bir insanïm.
Bize karsï sergilediginiz bilinçdïsï öfkenin farkïnda mïsïnïz?
Bilinçdïsïysa nasïI farkïnda olabilirim?
Merak ediyorum. Dïsarï çïksanïz ne yaparsïnïz?
Yürüyüse çïkarïm, etrafa bakar, insanlarla konusurum.
Hangi yöne gidecegime karar veririm. Sizin için basit olan seyleri yaparïm.
- Hepsi bu mu? - Hepsi bu.
Pekâlâ... bunu dikkate alacagïz. Size haber veririz.
- Iyi misin? - Evet, birsey degildi. Gergindim.
Ne dediler?
Su anda yeterli veri yok dediler.
Teshis için gözlemin devam etmesi gerekiyor.
Dïsarïda belki henüz hazïr olmadïgïn bir dünya var dediler.
Basïna gelebileceklerden sorumlu tutulamazlarmïs.
Reddettiler.
- Sen ne dedin? - Beni dinlemek zorunda degiller.
Aynï fikirde miydin?
Evet.
Henüz hastalïgï yendigimize ve bu tikin önemsiz olduguna emin degilim.
Bu deneysel bir ilaç, bir süre verileri degerlendirmeliyiz.
- Leonard, nereye gidiyorsun? - Yürüyüse.
Ben Dr. Sayer...
- Nereye gidiyorsun? - Dïsarï çïkïyorum.
Hastalar bu noktadan öteye gidemez.
Lütfen bizi zor kullanmaya itme.
Sadece yürüyüse çïkmak istiyorum!
O akïI hastasï degil, bu gereksiz. Bïrakïn onu!
Lütfen, saldïrgan degil!
Anlamïyorum, daha önce hiç sorun çïkarmadï.
Sessiz, nazik ve saygïlïydï. Hiç bir sey istemezdi.
- Hiç itaatsizlik etmedi. - Çünkü katatonikti, Bayan Lowe.
Çocuklugundan söz ediyorum.
Özür dilerim.
Oradaki kim bilmiyorum. Farkïnda oldugunu sanmïyorum.
Onu olmadïgï birseye çevirdin.
Sorunlu olan biz degiliz, onlar. Krizde olan biz degiliz, onlar!
Biz en kötüyü yasadïk ve kurtulduk. Onlarsa korkuyorlar.
Çünkü bunu biliyorlar.
Biliyorlar! Biliyorlar!
Çünkü biz... onlara -
- cevabïnï bilmedikleri -
- bir sorun oldugunu hatïrlatïyoruz.
Bunu farkedip sorunu görene kadar iyilestirmeleri mümkün degil.
Bir sorun oldugunu ve bunun biz olmadïgïmïzï kabul edene kadar.
Sorun biz degiliz, sorun onlar!
30 yïIdïr öfkesini dïsa vuramadï.
- Digerleri gibi. - Bence onun davranïsï daha dogal.
Tikleri ve paranoyasï normal davranïs belirtisi mi sence?
Evet, çünkü burada... Onu uyandïrïp sonra da bir kafese tïktïk.
Bu paranoya degil, bir gerçek.
Yemek yemeyi reddeden 20 psikozlu var. Neden reddettiklerini bilmeden.
- Bu daha ne kadar sürmeli? - O nedenini biliyor. Dïsarï çïkmak.
Bay Lowe 5.kogusun peygamberi degil. O bir hasta.
Diriltilmedi, senin verdigin ilacï içti.
Pek de mucizevi olmayan bir ilaç.
- Digerleri iyi... - O daha uzun süredir kullanïyor.
Onun derdini anlïyorum -
- ama diger hastalarïn saglïgïnï tehlikeye atmasïna izin vermem.
- Affedersiniz. - Izin veremeyiz.
Bïrakïn geçsin.
- Bugün nasilsin? - Iyiyim.
- Sen nasïIsïn? - Daha iyi olmamïstïm.
- Bu beylerin amacï ne? - Beni koruyorlar.
- Keske ihtiyacïm olmasa. - Biri seni incitmek mi istiyor? Kim?
Bütün sorun bu, degil mi? Kim? Asla bilemiyorsun.
Hiç beklemedigim biri. Geçmise bak.
Bu kogusta herkes birinin ona karsï planï oldugunu sanïr.
Yanïlïyorlar, onlar deli.
Daha kötülestin.
Ilaç ise yaramiyor. Bunlar yan etkileri.
Böyle davranmana yol açïyorlar.
Ziyaretine tesekkür ederim, yapacak islerim var.
Lütfen, kendine bir bak.
Hayïr, sen kendine bak! Benim hastalïgïm var.
Hastalïk beni bu dünyadan aldï ve geri dönmek için savastïm.
30 yïI savastïm ve hala savasïyorum.
Ama sen...
Hiçbir özrün yok. Sen korkak ve hiçbir seyi olmayan yalnïz birisin!
Hayatïn, hiç birseyin yok! AsïI uyuyan sensin.
Ilacini kesebilirler. Bunu yapabilirler.
Sabah uyandïgïnda ilacïn orada olmayabilir.
Uzak dur benden!
Iyiyim. Sagol.
Sadece düstüm.
Yardïm et.
Yürüyebilir misin?
Ilaci kesmelerine izin vermeyecegim. Birlikte çalïsacagïz.
Ilaca tepki gösterdi. Tikleri var.
Ama görünüsüne aldïrmïyor-
- diger hastalarï etkilemesinden korkuyor.
Dozajï üzerinde çalïsacagïz, her tepkiye hazïr.
Digerlerinin de hazïr olmasïnï istiyor. Bana yardïm etmelisiniz.
- Selam Leonard. Tekrar hos geldin. - Tesekkür ederim.
- NasïIsïn? - Iyi misin?
- Burasï sessizlesmis. - Çünkü seni bekliyorduk.
Iyi görünüyorsun Len, her gün daha iyi.
Ya ilacï yeterince aldïysa?
Ya bizim için an meselesiyse?
Ona olanlarïn size de olacagïnï düsünmek için tïbbi neden yok.
Niçin?
Siz farklï bireylersiniz. Ayrïca iyisiniz, degil mi?
Çok güzeldi Lucy.
Bu sarkïyï uzun zaman önce ögrenmistim.
Hangi yïIda oldugumuzu biliyorum.
Sadece 22'den büyük olmayï hayal edemiyorum.
Bunda hiç deneyimim yok.
Artïk 1926 olmadïgïnï biliyorum.
Ama olmasïna ihtiyacïm var.
- NasïIsïn Leonard? - Daha iyi olmamïstïm.
Digerleri nasïI? Benden mi bahsediyorlar?
- Korkuyorlar. - Korkmalïlar.
- Bunu durdurabilir misin? - Emin degilim ama deniyorum.
- Benden ümidi kesme. - Kesmem.
425, evet.
Oglumdan kart aldïm.
Iyiyim, ama birden hersey duruyor.
Uyari yok, isigin dügmesini kapatmak gibi.
Birseyin beni geri getirmesi gerek. Bir ses, bir dokunus -
- sonra tekrar hareket ediyorum. Yeniden iyiyim.
Kötü hissetmiyorum ama hiç birsey de hissetmiyorum.
Ölü gibiyim. Hiç birsey.
Sanki artïk insan degil, tiklerden olusan bir seymisim gibi.
Sikayet etmiyorum. Bazen hayatï daha ilginç kïlïyorlar.
Kontrol bende mi onlarda mï bilmiyorum. Ama olmamalarï gerekiyor.
500'e çïk.
Biraz daha...
Çalïstïgïm zaman iyi hissediyorum. Burada iyiyim.
- Kitap listesi iyi gidiyor. - Görmek isterim.
Önemli degil, baska zaman.
- Ne oluyor? - Istemdisi hareketi krizindesin.
Kamerayï getir!
Yapamïyorum. Kamerayï kapatacagïm.
Hayir! Izle, izle.
Ögren, ögren, ögren... Benim için ögren.
Bakalïm... 625.
- 675, biraz... - Tamam.
Artïk okuyamïyorum! Gözlerimi bir noktada tutamïyorum.
Hep basa dönüyorum... basa...
- Herkesi düs kïrïklïgïna ugrattïm. - Hayïr.
Seni düs kïrïklïgïna ugrattïm. Evet, acayibim.
Degilsin. Bunu dinlemeyecegim.
Acayibim. Bana bak ve olmadïgïmï söyle!
Degilsin.
Bu ben degilim!
Oglum saglïklï dogdugunda, nedenini hiç sormadïm.
Neden böyle sanslïydïm?
Bu mükemmel çocugu ve hayatï haketmis miydim?
Ama hastalandïgïnda, nedenini sorduguma emin olun.
Bilmek istedim.
Bu neden oluyordu? Yapabilecegim hiçbir sey yoktu.
"Durdurun bunu lütfen. Oglumun acï çektigini görmüyor musunuz?" -
- diyebilecegim hiç kimse yoktu.
Oglum acï çekiyor, lütfen durdurun!
- Savasïyor. - Kaybediyor.
Çalïstïm... arkadaslarla bulusup dansa gittim. Hepsi bu.
Harika. Ben hiçbirini yapmadïm.
Yapacaksïn.
Beni buradan hiç çïkarmayacaklar... çïkarmamalïlar da.
Henüz iyi degilim... gördügün gibi.
Seni görünce kendimi iyi hissediyorum.
Seni... bir daha görmeyecegim.
Sadece, elveda demek istiyorum.
Ne hos, degil mi?
- Simdi mi? - Sen hazir oldugunda.
Adim Leonard Lowe. Bana, uzun bir süredir uzakta oldugumu söylediler.
Geri döndüm.
- Geri dönmek nasil bir sey? - Önce rüya oldugunu sandim.
Olmadigini ne zaman anladin?
Konustugumda beni anladigin zaman.
Ona iyi biri oldugumu söylemissin.
Hayat verip sonra da geri almanïn neresi iyi?
Hayat hepimize verilir ve sonra alïnïr.
Bu beni neden rahatlatmïyor?
Çünkü sen iyi bir insansïn.
Çünkü o senin dostun.
O yaz olaganüstüydü. Yeniden dogus ve masumiyet mevsimi. Bir mucize.
O onbes hasta ve biz bakicilari için.
Ama simdi mucizelerin gerçeklerine uyum saglamak zorundayiz.
Bilimin arkasïna saklanïp, ilacïn ise yaramadïgïnï söyleyebiliriz.
Ya da hastalïgïn geri döndügünü.
Veya hastalarin yiIlarini kaybetme gerçegine katlanamadigini.
Gerçek su ki... yanlis ya da dogru olan neydi bilmiyoruz.
Bildigimiz su; kimyasal pencere kapaninca -
- baska bir uyanis gerçeklesti.
Insan ruhunun her ilaçtan daha güçlü oldugu.
Beslenmesi gereken bu.
Çalïsma, oyun, dostluk, aile.
Önemli olan bunlar.
Unuttugumuz buydu.
En basit seyler.
- Pekâlâ... lyi geceler. - Lyi geceler.
- Eleanor? - Efendim?
Ne var?
Sey... Bu gece ne yapïyorsun? Baska planlarïn varsa...
Hayïr, ben...
- Planïn yok mu? - Hayïr, planïm...
Düsünüyordum da, sen... biz... sen ve ben acaba...
Acaba... kahve içmeye gider miyiz?
Evet, çok isterim.
- Arabam burada. - Yürümeye ne dersin?
Dr. Sayer ve ekibi ensefalit-sonrasi hastalarla çalismaya devam etti.
Yeni ilaç tedavileri çiktikça denediler.
Leonard ve hastalarin bir çogu -
- kisa uyanis dönemleri geçirdiler, -
- ama hiç biri 1969 yazindaki kadar uzun olmadi.
Dr. Sayer, Bronx'ta bir kronik vaka hastanesinde çalismaya devam ediyor.
Baslayalïm.
Ripped by: SkyFury